Het dragen van aangepast schoeisel vermindert de kans op letsel bij een arbeidsongeval

 

De definitie van “goede” werkschoenen staat duidelijk genoteerd in het interne arbeidsreglement (AZ Jan Portaels – Intern Arbeidsreglement – artikel 133): “Goed arbeidsschoeisel voldoet aan de volgende voorwaarden: een gesloten schoen die is voorzien van een geluidloze antislipzool, een goede ronding bovenaan de voet en een steun achter de hiel. Het schoeisel is soepel en afwasbaar.”

 

Daniël De Jaeger, AZ Jan Portaels: “Het dragen van aangepast schoeisel vermindert de kans op letsel bij een arbeidsongeval. Het betreft daarbij vallen, stoten, struikelen en uitglijden, van toepassing voor alle werknemers in de zorgsector. Het kan ook gaan om een val van zware voorwerpen, voornamelijk van toepassing voor werknemers van de logistiek, de technische dienst, enz. Werknemers van intern patiëntenvervoer, zorgafdeling, transport of keuken hebben dan weer te maken met een kans op verbrijzeling van de tenen of voeten door zware transporten met patiëntenbedden, zware afval- of maaltijdkarren. Medewerkers van het labo, de apotheek of de centrale sterilisatie moeten attent zijn voor penetratie door bijtende of irriterende producten.”

 

Schoeisel verschilt per afdeling

“Er zijn wezenlijke verschillen voor wat betreft het dragen van schoeisel op de verschillende afdelingen,” vervolgt Daniël De Jaeger. “Op de technische dienst is het dragen van veiligheidsschoeisel een absolute noodzaak omwille van het grote risico van een val van zware voorwerpen. Ook in de keuken wordt veiligheidsschoeisel gedragen om dezelfde reden, maar hier wordt de factor antislip bijkomstig benadrukt omwille van de dikwijls natte vloeren in deze afdeling. Werknemers van het operatiekwartier en de centrale sterilisatie dragen ook speciaal schoeisel. De reden is hierbij niet van veiligheidsaard maar eerder van hygiënische aard. Dit schoeisel dient om hygiënische redenen wasbaar en zelf autoclaveerbaar te zijn. Daarnaast zijn er algemene richtlijnen aan alle medewerkers met betrekking tot onder andere gepast schoeisel voor de uitoefening van de beroepen die niet onmiddellijk onderworpen zijn aan veiligheidsschoeisel.”

 

Verschillende leveranciers

“Er zijn verschillende leveranciers in onze organisatie omwille van de verschillende types schoeisel. Autoclaveerbaar schoeisel wordt niet gekocht bij de leverancier van het veiligheidsschoeisel. Wat betreft het veiligheid- en beschermingsschoeisel waren er vroeger een viertal leveranciers. De laatste 2 jaren wordt er toch meestal bij één leverancier aangekocht, omwille van het feit dat deze leverancier zich echt geprofileerd heeft in onze organisatie, en daarenboven zeer flexibel en tolerant is wat betreft de aankoopprocedure, het leveren en passen van het schoeisel,” besluit Daniël De Jaeger.

 

 

Europese normen voor voetbescherming

Er bestaan Europese normen voor voetbescherming waarbij een opdeling is gemaakt in drie categorieën:

▸▸ Veiligheidsschoeisel (NBN EN ISO 20345): schoeisel waarin een aantal beschermingselementen zijn opgenomen, waaronder teenkappen die weerstaan aan een impactenergie van 200 Joule;

▸▸ Beschermingsschoeisel (NBN EN ISO 20346): schoeisel waarin een aantal beschermingselementen zijn opgenomen, waaronder teenkappen die weerstaan aan een impactenergie van 100 Joule;

▸▸ Werkschoeisel (NBN EN ISO 20347): schoeisel waarin een aantal beschermingselementen zijn opgenomen, eigen aan de werkomgeving waarvoor het schoeisel is ontworpen. In dit schoeisel zijn geen teenkappen verwerkt.

 

De Europese norm NBN EN ISO 20344 bevat de terminologie en de algemene vereisten voor alle soorten voetbescherming en de testmethoden om deze te evalueren.

 

De Belgische wetgeving specificeert enkel een aantal werknemersgroepen met welbepaalde activiteiten en werkzaamheden (bijvoorbeeld werknemers tewerkgesteld aan slopen van gebouwen) die verplicht persoonlijk beschermingsschoeisel moeten dragen. Ziekenhuiswerknemers worden hierin niet expliciet geciteerd, maar kunnen veiligheidshalve ingedeeld worden bij de werknemers die blootgesteld zijn aan risico voor uitglijden en worden op die manier verplicht tot het dragen van specifiek persoonlijk beschermingsschoeisel.

 

Ziekenhuis Oost-Limburg ZOL investeert ook in veiligheidsschoenen voor schoonmaakpersoneel en jobstudenten

“Goede werkschoenen moeten onder meer voldoen aan de wettelijke vereisten en gebruiksgemak. Per afdeling worden er andere schoenen gedragen naargelang de vereisten Wij doen een beroep op meerdere leveranciers in functie van de vraag, de prijszetting en het aanbod,” opent Dominic Hermans, Diensthoofd/Algemene Directie – Dienst Preventie en Milieu bij Ziekenhuis Oost-Limburg ZOL en bestuurder-voorzitter Prebes provincie Limburg.

“We moeten overigens een onderscheid maken tussen aangepaste reguliere schoenen, orthopedische en/of veiligheidsschoenen. Als de uitkomst van een risicoanalyse zo is dat aangepast schoeisel – bijvoorbeeld veiligheidsschoen als persoonlijk beschermingsmiddel (PBM) – nodig is, dan voorziet ZOL veiligheidsschoenen. Dit wordt ook onderbouwd door de Welzijnswet (1996) en addenda op deze wetgeving. Samengevat: om arbeidsongevallen en incidenten te voorkomen, zijn PBM’s – persoonlijk beschermingsmiddel – vaak een uitkomst wanneer andere maatregelen niet volstaan. Dit jaar heeft ZOL trouwens geïnvesteerd in veiligheidsschoenen voor schoonmaakpersoneel en jobstudenten!”

 

Aangepast schoeisel

“De werkgever moet in bepaalde omstandigheden aangepaste werkkledij – inclusief schoenen – voorzien. Dit kunnen onder andere. veiligheidsschoenen zijn. Ook als er medewerkers zijn die orthopedische problemen hebben, kan er hier aangepast schoeisel voorzien worden. In elk geval is de werkgever verplicht om (veiligheids)schoenen te voorzien als de risicoanalyse en/of werkpostfiche (WPF) dit voorziet. Zo’n analyse is multidisciplinair waarbij de interne preventieadviseur en de arbeidsgeneesheer keyplayers zijn. Er zijn vandaag betaalbare en comfortabele PBM’s op de markt: een medewerker heeft dus geen excuus om deze niet te dragen! PBM’s zijn er om je te beschermen tegen allerlei gevaren en risico’s op de werkplek. Ze zijn nodig wanneer de reeds genomen maatregelen het risico niet volledig kan uitschakelen of afschermen en beschermen tegen de restrisico’s op de werkplek nadat alle stappen van de preventiehiërarchie genomen zijn,” besluit Dominic Hermans.