Zorg&Techniek trok naar de Tichelrei in Gent, waar Martin Claeys ons opwachtte in het gezelschap van architect Jean-Marie Vanheste (BSTK) en projectleider Jeroen Dumoulin (aannemer Constant Deblaere BVBA): 3 centrale figuren in de bouw van de 43 nieuwe assistentiewoningen boven op de reeds 107 bestaande flats van Het Tichelhof. Uniek aan het project? De nieuwe wooneenheden werden op het bestaande gebouw gecreëerd zonder dat er één enkele bewoner tijdelijk elders onderdak moest zoeken.

 

De vzw Domino (ex-Volkskliniek) omvat heel wat entiteiten in de niet-acute sector. Het is al sinds 1980 het werkterrein van technisch directeur en VTDV-ondervoorzitter Martin Claeys. Vandaag focussen we ons op de assistentiewoningen “Het Tichelhof”. Er heerst namelijk heel wat bouwbedrijvigheid letterlijk en figuurlijk op hoog niveau.

 

Martin Claeys schetst de context van de werken: “De wachtlijsten voor onze assistentiewoningen zijn enorm. Zo’n 400 mensen azen op een plekje. De reden waarom we dus bijbouwen ligt voor de hand. De fundamenten voor deze uitbreiding waren gelukkig ongeveer al 15 jaar geleden gelegd en ingecalculeerd. Enkel aan beton al is er 2500 ton op het bestaande gebouw bijgekomen. Dit zou niet mogelijk geweest zijn als we onze bouwstructuur daar niet op voorzien hadden zoveel jaren geleden. Die vooruitziendheid heeft nu dubbel en dik zijn vruchten afgeworpen. Tijdens de volledige duur van de werken hebben we de hinder kunnen beperken én is elke bewoner op zijn vertrouwde stek kunnen blijven wonen.”

 

BetonpanelenHet betreft de tweede grote uitbreiding van Tichelhof. In 2005 steeg de capaciteit van 82 flats met nog eens 25 flats. Nu klimt de capaciteit van 107 naar 150. “In de oorspronkelijke bouw was een draagkracht van 80 ton per paal al voldoende geweest, maar er werd meteen geopteerd voor 120 ton per paal. Op die manier kon er wanneer nodig bijgebouwd worden”, licht Jeroen Dumoulin (Constant Deblaere BVBA) toe. Jeroen vertegenwoordigt de aannemer van dienst voor het gedeelte ruwbouw. “De uitvoering van de werken is begin oktober 2016 van start gegaan, maar de studie en planning en de productie van de eerste betonnen structuur en de dakelementen begonnen al in augustus. Op een werkweek tijd is een betonpaneel gemaakt en geplaatst. Een dag productie, een dag rust, een dag transport en tot slot de plaatsing. Dankzij de prefabelementen winnen we heel wat tijd en het is ook toch wel goedkoper.”

 

Burgerlijk ingenieur en architect Jean-Marie Vanheste (BSTK) staat in voor het totale ontwerp en uitvoering ervan. De ontwerper kent de site door en door, aangezien hij sinds 1984 al met dezelfde opdrachtgever samenwerkt: “Zoals Jeroen en Martin net aanhaalden, is de vooruitziendheid destijds nu een groot genot geweest. We konden zonder problemen verder bouwen op de bestaande gebouwen en alles meteen in beton doen, wat beter is dan met hout. Ik denk dan aan de akoestiek, maar ook brandtechnisch met een brandbestendigheid van zeker 2 uur. De afwerkingsgraad en de uitrustingsgraad zullen in dezelfde lijn liggen als de bestaande assistentiewoningen. De technieken op vlak van branddetectie, videosystemen, oproepsystemen,… zijn natuurlijk verfijnder geworden, maar de basis blijft dezelfde. Alles is ook veel beter geïsoleerd dan vroeger, waardoor de energiefactuur voor Martin niet evenredig zal stijgen. Integendeel! Om precies te zijn voor de liefhebbers: de dikte van de isolatie bedraagt 12 centimeter.”

 

DSC_0667Jeroen, Martin en Jean-Marie zijn alle drie zeer te spreken over de samenwerking in dit uitdagende project. Jeroen: “Wij hadden op kleinere schaal al eens iets gelijkaardigs gedaan door boven op een bestaande bouw verder te borduren, maar dit project waarbij er toch maar even 2,5 miljoen kilogram beton boven op een bestaande, oudere constructie komt… Het mag gerust uniek genoemd worden.”

 

Naast Tichelhof heb je ook nog Tempelhof, met nog eens 68 flats. Op beide plaatsen is de bezettingsgraad 100% en zijn er wachtlijsten. “Dit heeft onder meer te maken met de lage prijzen. Zowel als woonzorgcentrum als op het gebied van assistentiewoningen zijn we een grote speler in de streek. We plukken echt de vruchten van onze grootte en de synergie tussen de verschillende instellingen”, verklaart Martin Claeys. Maar hoe werd de (lawaai)hinder voor deze 100 % bezette assistentiewoningen zo beperkt mogelijk gehouden?

 

Jean-Marie geeft het antwoord: “De procedures voor de nodige vergunningen zijn vlot gegaan. Maar na uitreiking van de bouwvergunning kan je best wel wat tijd verliezen door mogelijke klachten van buren. Ook wij kregen daarmee te maken. Wat de bewoners betreft, komt het er vooral op aan hen te kennen en te respecteren. Als je hen goed aanvoelt, dan is het geen probleem om begrip en zelfs enthousiasme te creëren voor een dergelijk project. We hebben dan ook eigenlijk heel weinig problemen gekend tijdens de bouw. Om de lawaaihinder te beperken, werd er bijvoorbeeld met een diamantboor gewerkt.”

 

Martin ClaeysHet project komt er volledig via eigen financiering van de vzw Domino. Martin licht zijn werkwijze toe: “Wij bouwen al jaren met gesplitste aannemingen. We bieden geen totaalopdrachten aan. We werken met verschillende aanbestedingen om zo de markt te laten spelen. Zo bereiken we ons einddoel: een kwalitatief hoogstaand gebouw met de modernste innovatieve technieken en een hoge afwerkingsgraad tegen zeer aanvaardbare prijzen. Enkele troeven: we hebben overal verlaagde plafonds, burenlawaai onderling is er amper dankzij de isolerende wanden tegen de betonnen tussenwanden en je hebt natuurlijk ook het uitstekende zicht op het mooie Gent met de typerende torens. Als kers op de taart is elke assistentiewoning bovendien uitgerust met een terrasje.”

 

Jean-Marie: “Opsplitsing van de loten vereist natuurlijk wel een goede opvolging. Zeker als je de prijs onder controle wil houden. Ons doel is om altijd binnen de 5% te blijven als het op extra kosten of herzieningen aankomt. Als het in positieve zin is, mag het natuurlijk wel meer dan 5% zijn! Maar ik benadruk: alles goed bepalen en zeer goede, gedetailleerde lastenboeken hebben is essentieel. De moeilijkheidsgraad hebben we vooraf perfect kunnen inschatten. We konden ons dan ook geen fouten permitteren. Stel je voor dat je met een lek naar beneden zou zitten…”

 

De sfeer tijdens de werfvergadering was steevast aangenaam en constructief, laten de drie partijen glimlachend optekenen. “Ruzie maken kost geld, overeenkomen zorgt voor werkplezier en snellere resultaten”, klinkt het in koor. “Het komt erop aan om in functie van de progressie met de juiste mensen rond de tafel te zitten die op dat moment effectief een nuttige bijdrage kunnen leveren met een heldere kijk op de zaken.”

 

De kraan staat tijdens de werken Het Tichelhofopgesteld in de binnentuin. Zodra de werken afgelopen zijn, wordt de tuin vervolgens ook onder handen genomen. Een ander gevolg van de werken is dat de liften eveneens een upgrade krijgen. Die moeten namelijk enkele verdiepingen hoger reiken en er werd voor gekozen om deze meteen helemaal te vernieuwen. Op dit moment dateren de liften nog uit de beginjaren, 2000, en zijn het hydraulische liften. Nu zal de overstap gemaakt worden naar frequentiegestuurde liften. En wat staat er nadien nog op de planning?

 

Martin Claeys: “De volgende stap is de herbestemming van AZ Volkskliniek. Die wordt momenteel geëxploiteerd door Sint-Lucas, maar is eigendom van de vzw Domino. Het contract met het ziekenhuis loopt eind 2018 af, waardoor de kliniek op 1 januari 2019 leeg komt te staan. Vervolgens worden de gebouwen dan geconverteerd naar een compleet nieuw groots complex van 105 assistentiewoningen en 34 appartementen. Hiervoor dienen er bepaalde gedeeltes afgebroken te worden om zo heel wat lichtinval te creëren, wat noodzakelijk is voor de bewoning. We verwachten Zorg&Techniek dan uiteraard graag opnieuw voor een rondleiding!”