Administratieve diensten AZ Sint-Lucas voortaan perfect in elkaar verweven

 

Het zijn boeiende jaren in en rond het AZ Sint-Lucas Gent. Het masterplan is in volle uitvoering en een van de recentste verwezenlijkingen is de reconversie van een oude textielfabriek in de Molenaarsstraat. Die werd op 2 jaar tijd omgebouwd naar moderne kantoorruimtes. Daar bevinden zich voortaan alle administratieve diensten van het ziekenhuis, sinds februari jongstleden, terwijl die vroeger verspreid zaten op verschillende locaties. Mathieu Massart, directeur facility en technieken, en architect Jean-Paul Peckstadt maken ons wegwijs in de nieuwe gebouwen en vertellen wat er nog allemaal op de planning staat.

 

AZ Sint-Lucas AfbraakwerkenEr is heel wat bouwnijverheid aan de gang. Waar is men momenteel mee bezig? “Concreet wordt het gebouw waar het grootste deel van de administratie zat nu afgebroken. Daar komt een volledige nieuwbouw: blok W. Dat wordt een dagziekenhuis met ook een verpleegafdeling. Om de bouw van blok W te kunnen aanvangen moest er naast het administratief gebouw nog een tweede gebouw sneuvelen. Daar vonden vooral consultaties plaats en er was ook een verpleegafdeling. Daarna komt de focus te liggen op blok C en blok C’ (C accent). Die vleugel is deels een nieuwbouw, deels een renovatie en wordt vooral een verpleegafdeling.”

 

Alle administratieve diensten zitten nu samen op deze nieuwe, aparte locatie.
Hoe zijn jullie in deze voormalige textielfabriek beland?

“Deze textielfabriek kwam per toeval vrij op het gepaste moment. Vlak bij het ziekenhuis en voldoende ruim. Mocht deze kans zich niet aangeboden hebben, dan zaten we nu wellicht op een grotere afstand van het ziekenhuis, wat toch niet zo interessant zou geweest zijn. De volledige administratie zit nu samen. Vroeger zaten de financiële cel en de dienst aankoop in de Volkskliniek terwijl de directie in het nu afgebroken gebouw gehuisvest was. Redelijk ver van elkaar dus. De nieuwe situatie komt de efficiëntie dus zeker ten goede.”

“Projectontwikkelaar nv De Molenaars verkocht ons het pand. Vroeger was het een spinnerij. Hun oorspronkelijk plan was al om kantoorruimtes te creëren in samenwerking met aannemer Alheembouw, die in opdracht van projectontwikkelaar Steenoven werkt. Uiteindelijk sprong AZ Sint-Lucas mee in de dans en is het één grote, flexibele administratieve loft geworden. We zitten hier met zo’n 120 personen op een ruimte van 2345m².”

 


Welke specifieke uitdagingen waren er in dit verhaal?

DSC01976“Het budget was een specifieke uitdaging net als het tijdskader. Ook de vorm van het gebouw, denk hierbij ook aan de sheddaken, speelde een rol. Door de tijdsdruk (cfr. supra: de werken aan blok W, waar de administratie vroeger deels zat, moesten ook tijdig kunnen beginnen) hebben we op dit moment nog geen zonwering bijvoorbeeld. We gebruiken voorlopig een tijdelijk systeem tegen de warmte. Om de directe lichtinval op de computerschermen tegen te gaan hebben we ook een handigheidje uit de mouw geschud. We hebben de ramen en veluxen gewit met verf die licht reflecteert, zoals je bij serres ook hebt.”

 

 

 

Welke keuzes werden er gemaakt op technisch vlak of qua inrichting?

TECHNIEKEN
“Alle technieken komen langs boven, behalve de vloerverwarming. Op die manier kunnen er makkelijk muren verplaatst worden, om de beschikbare ruimte te herschikken of bij een eventuele verkoop. Eigenlijk is dit onze aanpak bij zowat alle projecten, om zo weinig mogelijk in de grond te steken. Naar flexibiliteit toe een groot voordeel.”

 

VORM
“De vorm van het gebouw en vooral dat van het dak hebben ons ook aan het denken gezet. We hebben gyprocmuren geplaatst, maar er niet voor gekozen om een extra plafond te steken. Dat zou ergens ook zonde zijn: het verleden van het gebouw en het karakter zouden weggestopt worden.”

 

VLOEREN
“Het grootste deel is vast tapijt. De keuze daarvoor heeft ook te maken met geluidsdemping. In de keukenruimtes, er zijn zo’n 6 kitchenettes, vind je pvc-vloeren terug. De inkom, de gang vooraan en de sanitaire ruimtes zijn uitgerust met keramische tegels.”

 

ENERGIE EN VERLICHTING
“Bepaalde voorzieningen zijn aangesloten op de noodstroomvoorziening. Een aantal functies zijn op deze afdeling toch wel semikritisch. Het ziekenhuis zit op het warmtenet, dit administratieve gebouw op centrale gasverwarming. Er is vloerverwarming en daarnaast verwarming via de luchtkanalen. Alle verlichting is via leds, waarbij er zoveel mogelijk voor indirecte verlichting geopteerd werd. De verlichting is trouwens gebaseerd op lichtsturing. Als er voldoende natuurlijk licht is, worden de leds gedimd. Daarnaast plaatsten we ook enkele esthetische lichtaccenten en staanlampen. Op die manier is er de mogelijkheid om alsnog individueel bij te verlichten.”

 

VENTILATIE
“We hebben bewust veel ventilatie gestoken, zonder actieve koeling weliswaar. We zitten hier uiteindelijk met zo’n 120 mensen samen. Voldoende zuurstof binnenhalen is dus zeer belangrijk. Vandaar ook de grote luchtkanalen. Zowel de ventilatie als de verwarming zijn centraal geregeld.”

 

AKOESTIEK
“Een probleem dat we nog moeten aanpakken is de akoestiek. Een verrassing is dit probleem niet. We hadden initieel wel enkele zaken voorzien op dat vlak, maar vanwege budgettaire beperkingen hebben we hier en daar iets moeten schrappen. Meer gesloten ruimtes was een mogelijkheid, maar ook hier moesten we rekening houden met de vorm van het gebouw.”

 

Hoe verliep het bouwproces concreet?

DSC01983“In december 2015 was de aankoop rond en kon het project echt van start gaan. Het bouw werd gestript, de structuur werd vernieuwd en er werd ook een kelder geïntegreerd. Het waren onze eigen ingenieurs en architecten die de oorspronkelijke plannen in overleg verder uittekenden volgens de wensen en behoeften van het ziekenhuis. In februari 2017 namen we hier onze intrek.”
“Het originele concept was om volledig open office te gaan. Geen muren of toch heel weinig. Dat heeft zijn voordelen (betere communicatie), maar toch ook nadelen (concentratieverlies sneller mogelijk). We zijn uitgekomen bij een combinatie van de twee: open ruimtes en eilanden met hier en daar afgesloten werkruimtes voor wie eens apart wil zitten.”

 

“Het spelen met de halve verdiepingen draagt ook echt bij tot het loftgevoel. Sommige kantoren zijn zo mezzanines. Al van in de parkeergarage zie je hoe er gespeeld wordt met die niveaus: de helft zit onder de grond en de helft boven de grond.”

 

 

Dit artikel verscheen in het magazine Zorg&Techniek, het ledenblad van Zorg.tech