In 106e editie van het magazine Actual Care belichtten we onder meer de thema’s roostering en planning en meubels. Aftrappen deden we in het magazine met wzc Hollebeek waar we deze onderwerpen ook even lieten belichten. Waarom wzc Hollebeek? Omdat dit de nieuwste parel op de kroon is van de GZA Woonzorggroep. Officieel geopend met toeters en bellen in september 2017, maar ouderen kunnen sinds 26 april al terecht in deze nieuwe zorginstelling, gelegen op Het Kiel.

 

Woonzorgcentrum Hollebeek vervangt woonzorgcentrum De Goudblomme, in het centrum van Antwerpen. De bouw ging van start in het najaar van 2014. “We wouden iets atypisch”, zegt woonzorgmanager Rudi Janssen. “Met een unieke vorm, een boemerang als het ware, veel lichtinval en enkele aparte toetsen zoals de betegelde muren van Benoit Van Innis is dat zeker gelukt. Het centrale uitgangspunt was uiteraard om een concept te verkrijgen waarbij wonen en zorg elkaar perfect aanvullen.”

 

Hollebeek
De boemerangvorm is duidelijk te zien op deze foto die dateert vanuit de afwerkingsperiode van het gebouw.

De boemerangvorm is niet toevallig. Er werd gekozen voor deze vorm omdat de ouderen aan de ene kant van het gebouw zo de anderen kunnen zien. Bovendien hebben ze zo allemaal een mooi zicht op de omringende natuur. Het zorgt voor gezelligheid en een vrij gevoel. “De bewoners genieten van het vele licht en de ruimte die we nu hebben. Bij personen met dementie bijvoorbeeld zien we echt het positieve effect. Terwijl ze in De Goudblomme sterk zoekgedrag vertoonden, is dat hier flink weggeëbd.”

 

Ook voor de medewerkers is er heel wat veranderd. Eerst was er de verhuis en nu ziet het personeel het woonzorgcentrum groeien van 70 bedden naar 92 bedden. “Maar de arbeidsdruk wordt niet hoger”, stelt Rudi Janssen gerust. “Die boodschap hebben we meteen meegegeven aan alle medewerkers. We hadden gerekend om te groeien naar een bezetting van 92 bedden bij het afsluiten van het jaar 2017. Het is nu september en we hebben dat cijfer al bereikt. Hiervoor is het personeelsbestand  reeds aangevuld. Momenteel krijgen wij van één van onze andere woonzorgcentra nog eens 11 bedden extra om te groeien naar 103. Hier staan al twee nieuwe personeelsleden klaar om bij ons te beginnen en op korte termijn komen er nog zo’n vijf werkkrachten bij. We hebben de werkdruk altijd goed onder controle gehouden in De Goudblomme, dat zal hier niet anders zijn. Zeker omdat we in juni 2018 onze PREZO-accreditatie willen behalen. De kwaliteit van de zorg is sowieso heilig. Het was dan ook een extra uitdaging om die te waarborgen vlak voor en na de verhuis. Die stond gedetailleerd uitgeschreven, maar het is toch altijd een beetje zoeken. Maar we kunnen tevreden terugblikken op de overgang.”

 

 

De planning

Hoe zorgen ze bij wzc Hollebeek voor een faire, evenwichtige planning?

 

“Wij proberen zeker en vast rekening te houden met de wensen en persoonlijke voorkeuren van ons personeel. Er is geen sector die meer menselijkheid hoort te ademen dan de zorgsector. Voor de bewoners, maar ook voor de medewerkers”, klinkt het. “Het is een kwestie van geven en nemen, elkaar begrijpen. Luisteren is een belangrijk onderdeel. We zitten hier met een kleine 30 personeelsleden, dat is niet min.”

 

Er wordt momenteel gewerkt aan een nieuw uurroostersysteem. “Hierin zal het mogelijk zijn om van thuis uit je rooster samen te stellen. Maar het systeem komt er pas wanneer we doorgegroeid zijn naar een volledige bezetting met bijhorende personeelsgroep. In dat rooster zal een aantal dagen vastgeklikt zijn, dat zijn dagen waarop de medewerker sowieso van de partij hoort te zijn. De fundamenten van onze planning, met andere woorden. Rond die basis is er dan ruimte voor persoonlijke inbreng en vrijheid.”

 

 

Zetels HollebeekDe meubels

Net zoals in de Sint-Jozefkliniek van Bornem volstonden bij wzc Hollebeek twee leveranciers om de ruimtes te voorzien van tafels, stoelen, bedden… “De architecten hadden op voorhand hun ideeën meegegeven en we zijn ze daar redelijk in gevolgd. We legden de focus niet op hout, omdat dit afbreuk zou doen aan de stijl en structuur van ons huis. Toch is alles natuurlijk heel huiselijk en gezellig geworden”, benadrukt Rudi Janssen.

 

“De bedden zijn toch wel innovatief. De houten panelen worden overspannen door een zacht en soepel kunstleer, heel goed afwasbaar materiaal en waterafstotend, met daaronder mousse. Het praktische aan onze bedden is hoe eenvoudig het is om hekkens te bevestigen.”

 

Bedden HollebeekDe architecten fluisterden in welke kleuren, toetsen en accenten zij zouden aanbrengen. “Het was niet evident voor mij af te stappen van hout, maar het resultaat mag er zijn. Bepaalde kleuren en invloeden zijn gewaagd, maar het geheel is harmonieus en aangenaam. Ook over de leveranciers ben ik zeker tevreden: ze speelden in op wat we zochten. Om niets aan het toeval over te laten hebben we de meubels ook uitvoerig laten testen door enkele van onze bewoners. Uiteindelijk zijn zij de personen die zich comfortabel moeten voelen in onder meer de relaxzetels.”

 

De animator en de vrijwilliger

Sandy, animator en orthopedagoog bij wzc Hollebeek, kan het belang van het animatieteam of orthopedagogisch team, noem het zoals je wil, niet genoeg benadrukken. “Aan de zorgkundigen kunnen de bewoners uiteraard vanalles vragen, maar dan gaat het vooral over pure zorgzaken. Bij ons komen hun vragen en verzuchtingen uit een andere, persoonlijkere hoek. Mijn functie omvat toch wel een rol als vertrouwenspersoon. Ik draai al lang mee in dit team. De mensen weten dat ik een constante ben hier, een houvast. Dat zorgt voor herkenbaarheid en vertrouwen. Ik ben er elke weekdag en vooral op maandag voel ik dat het hen deugd doet om mij of mijn collega’s van het team terug te zien. Wij kunnen door kleine vragen en wensen van de bewoner te vervullen voor groot geluk zorgen. Ook dat is wonen en werken in een woonzorgcentrum.”

 

Een grote hulp ook bieden de vrijwilligers. “En het is jammer genoeg geen evidentie om die te vinden. We zijn verhuisd vanuit het centrum van Antwerpen naar Het Kiel. Daardoor zijn enkele mensen afgehaakt en dat valt zeker te begrijpen. Meestal zijn de vrijwilligers ook oudere mensen die niet elke taak aankunnen of gemakkelijk vanuit het centrum tot hier kunnen komen. Ze zijn nochtans superbelangrijk, onze vrijwilligers. Ze zorgen ervoor dat veel meer mogelijk is, onder meer naar uitstapjes toe. We hebben zo’n 90 bewoners momenteel en die gaan allemaal weleens graag naar buiten.”

 

Mogelijk trekt het woonzorgcentrum nieuwe vrijwilligers aan uit de buurt. Er wordt in elk geval gezocht naar voeling met de omgeving, pikt Rudi Janssen in: “Wijzelf hebben geen allochtone achtergrond of link als woonzorgcentrum, maar deze buurt is wel een enorme mix van nationaliteiten. We gaan proberen hun cultuur te begrijpen en hun taal te spreken. Ook zij hebben op een gegeven moment ouderenzorg nodig en daarom is het belangrijk dat we van elkaar weten wat de behoeften en verwachtingen zijn. De drempels verlagen, daar komt het in feite op neer.”